آخرین وضعیت مرز ریمدان را باید با تاریخ همان سند خواند. تازه‌ترین شمارش، شنبه ۲ آبان ۱۴۰۵ است: فرماندار دشتیاری، عبدالعزیز میائی، تردد ۲۳۶ کامیون را در نقطهٔ صفر اعلام کرد. ۱۱۰ کامیون پر ایرانی از پاکستان آمدند، ۲۰ کامیون پر پاکستانی وارد شدند، ۵۰ کامیون ایرانی با بار کشاورزی از جمله انگور و پیاز خارج شدند، ۳۵ کامیون خالی پاکستانی برگشتند و ۲۱ کامیون خالی ایرانی به ایران برگشتند. این عدد موجودی همین ساعت نیست.
دو خبر کنار هم، یک وضعیت نمی‌سازند. ایمنا شمارش ۲ آبان را نوشته است. بیبیسی فارسی یک روز قبل‌تر، از بسته شدن دوبارهٔ گذرگاه در ۳۰ مهر پس از درگیری در خاک پاکستان نوشته بود. شرکت حمل اگر بارنامه را با تیتر دیروز ببندد، راننده را به صفی می‌فرستد که ممکن است مال روز دیگری باشد.
خواب کامیون خرج خودش را دارد و با مصرف جاده یکی نیست. وقتی چرخ می‌چرخد، مقایسه در خرج نگهداری ولوو، داف و اسکانیا به کار می‌آید. انتخاب محور هم جداست و در کشندهٔ ۴×۲ یا ۶×۴ به بار و مسیر برمی‌گردد، نه به باز یا بسته بودن ریمدان.
۲ آبان ۱۴۰۵؛ آخرین وضعیت مرز ریمدان در شمارش نقطهٔ صفر
خبرگزاری ایمنا در ۲ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۲۳:۱۸، به نقل از فرماندار دشتیاری نوشته نقطهٔ صفر ریمدان در همان روز شنبه ۲۳۶ کامیون تردد داشته است. جزءها با کل می‌خوانند: ۱۱۰ به‌علاوه ۲۰ به‌علاوه ۵۰ به‌علاوه ۳۵ به‌علاوه ۲۱ می‌شود ۲۳۶. پس عدد کل، گردشدهٔ یک برآورد جدا نیست. همان جمع ردیف‌هایی است که فرماندار گفته است.
صادرات همان روز ۵۰ دستگاه بوده و به کالای کشاورزی محدود شده، با نام انگور و پیاز. واردات پر ۱۳۰ دستگاه است: ۱۱۰ ایرانی که از پاکستان برگشته‌اند و ۲۰ پاکستانی که وارد ایران شده‌اند. کامیون خالی ۵۶ دستگاه است، ۳۵ پاکستانی به آن سمت و ۲۱ ایرانی به این سمت. اگر فردا صف عوض شود، این عدد دیگر موجودی پایانه نیست. سند یک روز است.
برای کسی که بار کشاورزی دارد، اسم انگور و پیاز در همین شمارش مهم‌تر از صفت «پرتردد» است. بار فاسدشدنی با یک شب اضافه در گرمای دشتیاری همان کیفیتی را ندارد که صبح بارگیری داشته. شمارش نمی‌گوید چند ساعت هر دستگاه ایستاده. فقط می‌گوید در آن شبانه‌روز این تفکیک رد شده است.
۱ آبان ۱۴۰۵؛ گزارش بسته شدن دوباره در ۳۰ مهر
بیبیسی فارسی در ۱ آبان ۱۴۰۵ نوشته درگیری مسلحانه در پاکستان، روز ۳۰ مهر ۱۴۰۵ گذرگاه ریمدان در سیستان و بلوچستان را دوباره مسدود کرد. بازارچهٔ ریمدان در خاک پاکستان هدف قرار گرفت و چند خودرو سوخت. رسانه‌های محلی حمله را به گروه‌های مسلح مخالف دولت پاکستان نسبت دادند و گزارش‌ها از اعلام گروهی با عنوان جبههٔ آزادی‌بخش بلوچستان دربارهٔ عملیاتی به نام الماس، علیه بندر گوادر و ساختمان گمرک همین گذرگاه، حکایت دارند. بیبیسی این ادعا را به گزارش‌ها نسبت داده، نه به یک بیانیهٔ رسمی ایران.
همان گزارش می‌گوید پیش از این حمله، مرز روز ۲۹ مهر به روی کامیون‌های ایرانی باز شده بود و پیش از آن چند روز از سمت پاکستان یک‌طرفه بسته بود. ریمدان چابهار را به گوادر وصل می‌کند. بازگشایی ۲۹ مهر، اختلال ۳۰ مهر، و شمارش ۲۳۶ دستگاه در ۲ آبان سه نقطهٔ جدا روی تقویم‌اند. هیچ‌کدام عدد روز بعد را نمی‌سازد.
۲۹ مهر ۱۴۰۵؛ باز شدن کوتاه پیش از اختلال
از گزارش ۱ آبان این‌طور برمی‌آید که ۲۹ مهر، کامیون ایرانی دوباره اجازهٔ عبور گرفته بود. این بازگشایی را نباید با «مرز همیشه باز» عوض کرد. یک روز بعد، ۳۰ مهر، درگیری در سمت پاکستان همان مسیر را دوباره بست. راننده‌ای که عصر ۲۹ مهر بارنامه گرفته، صبح ۳۰ مهر با مانع تازه‌ای روبه‌رو شده، بی‌آنکه کالای داخل اتاق عوض شده باشد.
برای برنامه‌ریزی ناوگان، فاصلهٔ این دو روز از خود کالا مهم‌تر است. اگر شرکت فقط جملهٔ «باز شد» را در گروه رانندگان بفرستد و تاریخ را ننویسد، کسی که پیام را ۳ آبان می‌خواند فکر می‌کند مسیر هنوز همان وضعیت ۲۹ مهر را دارد. تاریخ باید داخل همان جمله بماند.
۲۵ مهر ۱۴۰۵؛ اعلام محدودیت از سمت پاکستان
بیبیسی فارسی در ۲۷ مهر ۱۴۰۵ نوشته سازمان راهداری از روز شنبه ۲۵ مهر اعلام کرده این مرز از سوی پاکستان بسته شده است. پیمان سنندجی، رئیس کمیسیون حمل‌ونقل اتاق بازرگانی تهران، در همان گزارش گفته صادرات ایران به پاکستان به‌خاطر تحریم بانکی موقتاً متوقف شده و اگر فرایند بانکی لازم ممکن نباشد، صادرات عملاً می‌ایستد. همان متن می‌گوید فعالیت گذرگاه ریمدان–گبد در تابستان امسال برای بالا بردن ظرفیت، شبانهروزی شده بود.
جملهٔ شبانهروزی مال تابستان است، نه مال هفتهٔ آخر مهر. بعد از ۲۵ مهر، عصر ۲۹ مهر رایزنی برای شروع دوباره گزارش شد و ۳۰ مهر درگیری دوباره گذرگاه را بست. راننده‌ای که فقط کلمهٔ شبانهروزی را دیده، برنامهٔ خواب مهر را اشتباه می‌خواند.
در میانهٔ مهر، سنندجی دربارهٔ حدود ۳ هزار کامیون در ریمدان و حدود ۴ تا ۵ هزار کامیون در بازرگان حرف زد. جمع تقریبی این دو صف مال دو مرز بود، نه موجودی یک پایانه. کسی که ۸ هزار را به ریمدان نسبت بدهد، هم دشتیاری را اشتباه خوانده هم بازرگان را.
توقف چندروزه با خرج راننده چه می‌کند
وقتی کامیون پشت مرز می‌ایستد، قسط و بیمه و سرویس دوره‌ای قطع نمی‌شوند. سرویسی که انجام نشده، درآمد آن سفر را هم نمی‌آورد. تفاوت این وضعیت با خرابی در جاده این است که موتور شاید سالم باشد و با این حال دستگاه کار نکند. خرج خواب را نباید با لیتر مصرف در سربالایی یکی گرفت.
بار کشاورزی که در شمارش ۲ آبان نامش آمده، انگور و پیاز، به ساعت حساس است. تأخیر، کیفیت را پایین می‌آورد و صاحب کالا فشار را به راننده و شرکت حمل برمی‌گرداند: یا جریمهٔ تأخیر، یا برگشت بار، یا تخلیه در شرایط بدتر. سندها ساعت ایستادن هر دستگاه را نداده‌اند. پس نمی‌شود برای یک رانندهٔ خاص گفت چند شب خوابیده. می‌شود گفت سازوکار خرج، از خود تردد جداست.
سوخت درجا برای باری که نباید سرد یا خراب شود، لیتر اضافه است بدون کیلومتر. این لیتر در کارت سوخت مسیر دیده نمی‌شود و اگر شرکت آن را در کرایه نیاورده باشد، از جیب راننده می‌رود. عدد لیتر را سند این روزها نداده است. خود وجود این خرج را کسی که بار فاسدشدنی جابه‌جا کرده می‌شناسد.
بازدید فنی دستگاه، جای استعلام مرز را نمی‌گیرد و استعلام مرز هم جای بازدید را. اگر بعد از خواب طولانی قرار است همان کشنده دوباره بار بگیرد، چارچوب بازدید در کارشناسی پیش از بیعانه جدا از وضعیت گذرگاه است. نوبت کارشناسی قیمت هم از ثبت کارشناسی قیمت انجام می‌شود و به باز بودن ریمدان وابسته نیست.
آیا ازدحام می‌تواند کرایه را پایین بیاورد
صف طولانی همیشه کرایه را بالا نمی‌برد. وقتی دستگاه‌های زیادی در یک گذرگاه گیر کرده‌اند، دستگاه‌هایی که هنوز آزادند برای بار بعدی پیشنهاد بیشتر می‌شوند. صاحب کالای فاسدشدنی هم عجله دارد و ممکن است کار را به کسی بدهد که همین امروز راه بیفتد، حتی با نرخ پایین‌تر از هفتهٔ قبل. راننده‌ای که پشت دروازه مانده هیچ‌کدام از این دو نرخ را نمی‌گیرد. هم سفرش نرفته، هم نرخ سفر بعدی ممکن است به‌خاطر عرضهٔ دستگاه آزاد فشرده شده باشد.
این سازوکار یک درصد رسمی نیست. هیچ‌کدام از سندهای ۲ آبان، ۱ آبان و ۲۷ مهر نگفته‌اند کرایهٔ مسیر ریمدان چند درصد جابه‌جا شده است. ادعای عدد، بدون ردیف کرایه، ساخته است. چیزی که از خود صف برمی‌آید این است: خواب، درآمد آن سرویس را حذف می‌کند و همزمان دستگاه‌های بیرون صف را به رقابت می‌اندازد.
شرکت حمل اگر قبل از بارنامه، پذیرش همان روز را از پایانه نپرسد، این فشردگی را روی دوش راننده می‌گذارد. انجمن‌های حمل بارها همین هشدار را داده‌اند که بارنامه بدون چک پذیرش، معطلی را گران‌تر می‌کند. مسیر جایگزین، مثل میرجاوه، فقط وقتی معنا دارد که ظرفیت پذیرش آن روز همان مسیر هم جدا چک شود. اسم مسیر جایگزین، به‌تنهایی جا باز نمی‌کند.
جمع‌بندی
آخرین وضعیت مرز ریمدان در سندی که این متن به آن تکیه دارد، شمارش شنبه ۲ آبان ۱۴۰۵ است: ۲۳۶ کامیون، با تفکیک ۱۱۰ و ۲۰ و ۵۰ و ۳۵ و ۲۱. بسته شدن ۳۰ مهر، بازگشایی ۲۹ مهر و اعلام محدودیت از ۲۵ مهر سه نقطهٔ دیگر تقویم‌اند و نباید در یک جمله قاطی شوند. تا شمارش روز تازه‌تر منتشر نشود، موجودی پایانه را از روی این عدد نسازید.
خرج راننده در توقف، قسط و بیمه و خرابی بار فاسدشدنی است، نه لیتر سربالایی. ازدحام می‌تواند کرایهٔ دستگاه‌های آزاد را فشرده کند، بی‌آنکه رانندهٔ منتظر از آن فشردگی سهمی ببرد. درصد این تغییر در سندهای همین روزها نیست. قبل از بارنامه، پذیرش همان روز را بپرسید.
پرسش‌های متداول
آخرین وضعیت مرز ریمدان در ۲ آبان ۱۴۰۵ چند کامیون بود؟
فرماندار دشتیاری در گزارش ایمنا همان روز ۲۳۶ کامیون اعلام کرد: ۱۱۰ پر ایرانی از پاکستان، ۲۰ پر پاکستانی، ۵۰ صادرات کشاورزی، ۳۵ خالی پاکستانی و ۲۱ خالی ایرانی.
مرز ریمدان کی دوباره بسته شد؟
بیبیسی فارسی در ۱ آبان نوشت درگیری ۳۰ مهر ۱۴۰۵ گذرگاه را دوباره مسدود کرد. این خبر با شمارش ۲ آبان یکی نیست.
صادرات ۲ آبان چه کالایی بود؟
۵۰ کامیون ایرانی، محدود به کشاورزی، و در متن همان گزارش از انگور و پیاز نام برده شده است.
شبانهروزی شدن ریمدان مال کدام زمان است؟
گزارش ۲۷ مهر، شبانهروزی شدن ریمدان–گبد را به تابستان نسبت داده است. آن جمله برنامهٔ هفتهٔ آخر مهر نیست.
قبل از بارنامه به ریمدان چه را باید چک کرد؟
پذیرش همان روز در پایانه، نه تیتر دو روز پیش. صف بازرگان را هم به موجودی ریمدان اضافه نکنید. حدود ۳ هزار و حدود ۴ تا ۵ هزار دستگاه، دو مرز جدا بودند.
قیمت، آگهی و اقساط
عدد تردد مرز، قیمت کشنده نیست. برای ردیف روز به قیمتنامهٔ کشنده و کامیون سر بزنید، آگهیهای موجود را در کاتالوگ آگهی ببینید و قسط را با محاسبهٔ اقساط جدا حساب کنید.
